ประวัติความเป็นมาของการเข้าค่ายพุทธบุตร
"บุตรพระธรรม อยู่อย่างต่ำ กระทำอย่างสูง"

          คำว่า "บุตร" โดยความหมายการเกิดของคนนั้นมีหลายทาง คือ ทางร่างกายก็ได้ ทางจิตใจก็เกิดได้ การเกิดทางกาย คือ เกิดจากท้องของแม่ แต่คำว่าเกิดทางใจนี้เกิดได้หลายครั้งหลายเหตุการณ์

          ธรรมบุตร คือ ผู้ที่เกิดจากธรรม คือ ผู้นั้นได้เปลี่ยนจิต เปลี่ยนใจ ความรู้สึกนึกคิด ความปรารถนาเดิมๆ มาสู่ความรู้สึกคิดนึก การกระทำ ความต้องการตามปรารถนาที่เป็นไ  ท่านพระครูสีลวัฒนาภิรม ได้กล่าวถึงความคิดในการจัดทำ    "ค่ายพุทธบุตร" ว่าการจัดทำค่ายพุทธบุตรนั้นกล่าวได้ว่าเป็นการสืบสานความคิดโครงการค่ายธรรมบุตรของหลวงพ่อพุทธทาสภิกขุที่ได้จัดทำขึ้น เพื่ออบรมเยาวชนปตามธรรม เขาจึงมีจิตใจอันใหม่ ที่เรียกว่า เกิด หรือ ผู้เกิด หรือ บุตร จึงได้จัดให้มีการค้างแรม อันเป็นสถานที่ฝึกอบรมให้คนมีธรรมะ และด้วยการสานต่อแนวความคิดนี้ จึงเรียกโครงการนี้ว่า "ค่ายพุทธบุตร"

          ท่านพุทธทาสภิกขุ เห็นว่า ผู้ที่เข้าค่ายธรรมบุตร หรือ ผู้มาฝึกอบรมต้องประพฤติธรรม ต้องเสียสละ คือ สละกิเลส เพราะกิเลสทำให้คนเห็นแก่ตัว กล่าวคือ ถ้าธรรมบุตรคนใด มีความเห็นแก่ตัว คนนั้นก็หมดความเป็นธรรมบุตร หากเป็นก็เป็นแต่ปาก เป็นแต่เครื่องแต่งตัว เป็นแต่เพียงพิธีไม่ได้เป็นธรรมบุตรอย่างแท้จริง ดังนั้นต้องฝึกอบรมธรรมบุตร ให้อดทน ให้เฉลี่ยวฉลาด เพื่อให้ช่วยเหลือผู้อื่น ไม่เห็นแก่ตัว ต้องเห็นแก่ผู้อื่นเสมอ นึกถึงผู้อื่น ต้องอยู่เพื่อผู้อื่นและธรรมบุตรต้องเป็นผู้มีสัมมาทิฎฐิ คือ รู้จักเหตุผล รู้จักทุกสิ่งถูกต้องตามความจริง ให้รู้ว่า ธรรมะหรือศาสนานั้นคืออะไร มนุษย์รอดได้เพราะอะไร

{mosimage}

          โครงการ "ค่ายพุทธบุตร" จึงได้พยายามอบรมให้เกิดความเข้าใจอันถูกต้อง ที่เป็นหลักใหญ่ คือ เห็นแก่ผู้อื่น ถ้าทุกคนเห็นแก่ผู้อื่น เว้นจากการเบียดเบียนกัน โลกก็จะผ่าสูง มองในอีกแง่หนึ่งคือ เพราะวัยรุ่นยังไม่ทำหน้าที่ให้ถูกต้อง คือ ศึกษาเล่าเรียนให้ดีที่สุด อดทนเพื่อทำในสิ่งที่ดีกว่า ด้วยการทำความดี คือ มีหิริโอตตัปปะ ไม่ปล่อยตัว ปล่อยใจไปตามสิ่งที่ยั่วยุ

          ดังนั้น วัยรุ่นต้องบังคับตัวเองให้ได้ เพื่อเป็น ลูกที่ดีของพ่อแม่ เป็นศิษย์ที่ดีของครูอาจารย์ เป็นเพื่อนที่ดีของเพื่อน เป็นพลเมืองที่ดีของชาติ และเป็นสาวกที่ดีของพระศาสดา ซึ่งหลวงพ่อปัญญานันทะ ได้เพิ่มหลักใจที่ต้องประพฤติปฏิบัติ คือ นะ อะนะริยัง กะริสสามิ เราจักไม่กระทำสิ่งที่ต่ำทราม เราจักทำแต่สิ่งที่ดีงาม เราจักช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นทุกข์ นี้คือ ความสุขของพวกเราชาวพุทธบุตร อันเป็นอุดมการณ์ในการอบรมเยาวชนค่ายพุทธบุตร ของวัดปัญญานันทาราม ตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

          วัดปัญญานันทาราม ได้จัดโครงการอบรมเยาวชน "ค่ายพุทธบุตร" โดยยึดหลักความร่วมมือ คือ สร้างที่แม่ แก้ที่พ่อ ต่อที่ครู เชิญชูที่พระภิกษุ หรือ บ้าน - วัด - โรงเรียน (บวร) โดยมีโรงเรียนหรือครูอาจารย์ เป็นผู้ประสานกับทางวัด และขอความร่วมมือสนับสนุนให้ผู้ปกครองอนุญาต

          ในระหว่างการอบรมระยะเวลา 2 คืน 3 วัน ที่วัดปัญญานันทารามนั้น ตัวแทนครู อาจารย์ หรือ ผู้บริหารของโรงเรียน จะต้องมาอยู่ กิน นอน และทำกิจกรรมกับนักเรียนในสถานที่เดียวกัน โดยถือคติว่า "นำทำ ไม่ใช่สั่งทำ" คือ การทำให้ดู อยู่ให้เห็น เย็นให้สัมผัส การเป็นแบบอย่างให้กับนักเรียน เกิดความเอื้ออาทรต่อกัน ครูได้มองเห็นพฤติกรรม ความเปลี่ยนแปลงของเด็ก และอาจร่วมปรึกษา แก้ไขปัญหาบางอย่างร่วมกับพระวิทยากร ตลอดทั้งไม่ให้เด็กเกิดความรู้สึกแปลกแยกทั้งในระหว่างหรือหลังการอบรม เพื่อให้ผู้รับการอบรมรู้สึกว่า ครู อาจารย์ เปรียบเป็น "พ่อแม่ที่สอง" ในฐานะผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา ซึ่งจะเป็นการเสริมสร้างและสานต่อ ด้วยความเข้าใจระหว่างกัน และเป็นแนวทางช่วยให้เด็กได้เดินไปในทางที่ถูกต้อง คือ "ต้องมีความรู้ มีความสามารถดี และมีความประพฤติดี ประพฤติชอบ"

{mosimage}

ตื่นตัว ว่องไว ก้าวหน้า ตามรอยพระศาสดา สืบอายุพระพุทธศาสนา เพื่อโลกาสงบเย็น

คุณธรรมของพุทธบุตร

    ตรงต่อเวลา วาจาไพเราะ สงเคราะห์ช่วยเหลือ ทำความเชื่อให้ตรง ดำรงตนให้น่ารัก รู้จักละวางเพื่ออนาคต